Dziesięć lat, cztery płyty, siedmiu basistów i setki koncertów. Oto nasza krótka autobiografia — sama esencja i kamienie milowe.

2016–17

Ściana wschodnia i „Maszyna do strzelania śliwkami”

Zaczęliśmy w 2016 roku na ścianie wschodniej, dzieląc czasoprzestrzeń między Białą Podlaską a Łosicami. Nasz założycielski skład tworzyli: Paweł Ulita, Wojciech Remiszewski, Łukasz Litwiniuk i Konrad Dymowski. W 2017 roku na bas wskoczył Juanjo z Hiszpanii. Pograł z nami pół roku, ale musiał wracać do swojego kraju, więc Łukasz zajął z powrotem jego miejsce. Latem tego samego roku wygraliśmy przegląd „Na Dywaniku u Marii” w Suwałkach. Nagroda finansowa pozwoliła nam jesienią opłacić nagranie i miks naszej debiutanckiej płyty „Maszyna do strzelania śliwkami” w studiu u Wiśni w Siedlcach. Niedługo po zakończeniu nagrań Łukasza na basie zastąpił Rafał Panasiuk.

2018–19

Węgorzewo i „Moloch”

Rok 2018 przyniósł nam wygraną na legendarnym festiwalu w Węgorzewie, gdzie zgarnęliśmy pierwsze miejsce i nagrodę publiczności. To ustawiło nas obok takich historycznych laureatów tej imprezy jak Coma, Sweet Noise czy Radio Bagdad. Pod koniec 2018 roku weszliśmy do Fonstudio w Białej Podlaskiej, żeby zarejestrować drugi album o tytule „Moloch”. Wydaliśmy go w 2019 roku, w międzyczasie grając też w finale przeglądu na Cieszanów Rock Festival.

2020–21

„Neocoaching” w środku pandemii

Trzecią płytę „Neocoaching” nagrywaliśmy jesienią 2020 roku w warszawskim studiu u Marchewy. Z wydaniem czekaliśmy do wiosny 2021 roku. Trafiliśmy w sam środek pandemii, co mocno odbiło się na promocji i przyczyniło się do mniejszego sukcesu niż przy poprzednim wydawnictwie. W tamtym czasie na basie za Rafała Panasiuka wszedł Krystian Rybaczewski.

2022–24

Nowa energia

Rok 2022 to czas radykalnych zmian w składzie spowodowanych życiowymi sprawami. Krystiana na basie zastąpił Maciej Firlej, a w miejsce Wojtka Remiszewskiego na gitarze pojawił się Grzegorz Hermanowicz. Na pocieszenie udało nam się wygrać stołeczny przegląd GAPA Rock. Z nową energią i niegasnącą determinacją graliśmy dalej. W 2023 roku wygrywamy festiwale „Młoda Estrada” i „Wielki Ogień”. W 2024 roku nastąpiła kolejna rotacja w sekcji rytmicznej, kiedy na bas wskoczył Tomasz Kopaczuk. W tym samym roku ponownie zaliczyliśmy finał w Cieszanowie i zgarnęliśmy nagrodę na festiwalu Error w Barczewie.

2025–26

„Wycieczka poza symulację” i dziesięciolecie

Wiosną 2025 roku wypuściliśmy naszą czwartą płytę „Wycieczka poza symulację”, którą ponownie nagraliśmy u Marchewy. Z kolei rok 2026 to u nas najświeższa zmiana personalna. Na stanowisko basisty zamiast Tomka wszedł Piotr Kowalski.

Obecnie ciśniemy dalej. Od grudnia 2025 roku w sieci hula nasz singiel „FOMO”, który jest oficjalnym zwiastunem piątej płyty. Prace nad nią cały czas trwają. 2026 to również dziesięciolecie naszego zespołu. Gramy kilkadziesiąt koncertów w całej Polsce pod szyldem „Strzał w dziesiątkę tour”.


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *